Wymachałam sobie marzenia!

Cześć! Nazywam się Aneta Czepek. W listopadzie 2023 r. zaledwie po 7 miesiącach trenowania zostałam mistrzynią Polski w Bulgarian Bag! Przeczytajcie, jak do tego doszło!

Mam 40 lat i jestem mamą nastolatka. Sport w moim życiu towarzyszy mi od dawna. Razem z moją siostrą bliźniaczką lubimy żyć aktywnie i nie zamykamy się w jednej dyscyplinie sportowej. Bieganie, rajdy kolarskie, jazda na nartach, biegówkach czy spacery z kijkami po lesie to to, co uwielbiam robić.

Za stara na siłownię?

Siłownia, sala treningowa były mi obce. Zdecydowanie wolałam przestrzeń, naturę i sporty na otwartym powietrzu, niż trening w czterech ścianach. Za stara na siłownię? Być może tak właśnie myślałam 😅 Aż do momentu kiedy mój syn zamienił boks na treningi siłowe i ja, zamiast siedzieć w aucie i czekać na niego, postanowiłam też spróbować! Przepadałam i uzależniłam się bardzo szybko. Postanowiłam też spróbować zajęć grupowych z workiem bułgarskim, no i to był strzał w 10!

Machanie workiem bułgarskim – co mi to daje?

Jeśli ktoś patrzy z boku to machanie workiem bułgarskim wyglądać dość śmiesznie. Gwarantuję Wam jednak, że podczas tego treningu można się nieźle zmęczyć, angażując w pracę wszystkie mięśnie. Jego ciężar dostosowuje się do rodzaju ćwiczeń.

Treningi z grupą przyjaciół

Tak mnie wciągnęły te treningi, że każdego dnia o poranku spotykaliśmy się z grupą przyjaciół na wspólne spalanie kalorii. Worek bułgarski naprzemiennie z kulami i obwodem – w ten sposób budowałam siłę. Po jakimś czasie trener zaproponował udział w Międzynarodowych Mistrzostwach Polski.

Mistrzostwa Polski – boję się, ale działam!

Ja lubię takie wyzwania, więc zgodziłam się bez zastanowienia. Czy się bałam? No pewnie, nie wiedziałam przecież czy dam radę. Jednak widząc, jak bardzo polubiłam te treningi, uznałam, że nie ma granicy wieku, stażu, czy jakichkolwiek innych barier. Za każdym razem po treningu byłam uśmiechnięta, dodawało mi to skrzydeł, pokochałam to całym sercem. I zaczęłam wierzyć, że to może cię udać.

Najlepszy wynik w Polsce – przedsmak mistrzostw

Pierwszym krokiem do sprawdzenia siebie było podejście do zawodów rangi Elite Fit Bulgarian Bag. Po pół roku treningów zaliczyłam go bez problemu j wymachałam koszulkę, o której marzy sporo osób, trenujących tę dyscyplinę sportu. Tydzień później ambitnie podeszłam do Elite Strong, z workiem o wadze 8 kg i to tez ukończyłam z pełnym sukcesem! 623 machnięcia dały mi nieoficjalny, najlepszy wynik w Polsce! To było dopiero coś! Kategoria Strong i jeszcze najlepsza!

Mistrzostwa Polski i ogromna rywalizacja

18 listopada przyszedł czas na Międzynarodowe Mistrzostwa Polski Bulgarian Bag Championship. Tu już wiedziałam, że będzie ogromna rywalizacja, bo startują tylko najlepsi z najlepszych. Stres ogromny, a w głowie myśl, żeby tylko to przeżyć i nie zejść na zawał. W moim wieku to już jest możliwe😂 Czy czułam się gotowa na rywalizację? Nie, bo treningowo z nikim nie rywalizowałam. No może sama ze sobą, budując siłę i starając się robić więcej i szybciej z treningu na trening, ale wiedziałam, że jak nie podejmę wyzwania, to będę bardzo żałować. Tego klimatu i rywalizacji nie da się opisać. Zdaję sobie sprawę, że większość z Was, albo nawet wszyscy, nie wiecie, jak wyglądają Mistrzostwa Bulgarian Bag 😊 Także teraz kilka słów tylko o nich.

Jak wyglądają MP w Bulgarian Bag?

W Mistrzostwach można wziąć udział w 3 kategoriach - w zależności od zaawansowania, siły i wytrenowania. Kategorie różnią się między sobą ciężarem worka: Fit, Strong, Extreme.

Kobiety: Fit - worek o wadze 5 kg, Strong 8 kg, Extreme 12 kg.

Mężczyźni: Fit - worek o wadze 8 kg, Strong 12kg, Extreme 17 kg.

Ja od początku treningów bulgarian bag, machałam workiem o wadze 8 kg - to waga, z którą konkretnie można się zmęczyć na treningach. Wiedziałam, że jeżeli uda mi się osiągnąć cel i stanąć na podium bez względu na miejsce, to tylko ta waga i kategoria Strong zaspokoi moje ambicje.

7 miesięcy – zaledwie tyle trwa moja przygoda z workiem bułgarskim. Krótko, bo dziewczyny, które brały udział w mistrzostwach, trenowały od dobrych kilku lat! Jak widać, moja zawziętość, determinacja, skupienie na celu i systematyczność sprawiły, że nie było dla mnie rzeczy niemożliwych. Nawet Wam - moja Nessi rodzino - obiecałam, że przywiozę medal! I tak zrobiłam.

24 minuty pracy - tyle stoisz na pomoście i machasz workiem. 5 różnych ćwiczeń w określonym czasie - starasz się uzyskać jak największą ilość zaliczonych przez sędziego, poprawnie technicznie wykonanych ćwiczeń. Zmęczenie - nie jestem w stanie go opisać, jest tak duże, że z zawodów pamiętam początek i koniec, swoje myśli w trakcie, co zrobić, żeby odłączyć się od bodźców dochodzących z każdej strony, wyłączyć głowę i robić swoje. Masz wrażenie, że twoje  ciało jest za małe na opuchnięte z bólu mięśnie, że rozerwie Ci przedramiona. 591. Tyle zaliczono mi wymachów workiem, a tym samym zdobyłam podium, 3 miejsce, brąz. Dla mnie to ogromny sukces!

Co mnie motywuje?

Moja rodzina, mój syn, który zawsze we mnie wierzy. Motywuje mnie też to, że ten sport bardzo buduje silę, tą wewnętrzną i zewnętrzną. To że po każdym treningu czuję spełnienie i zadowolenie z samej siebie. Po treningu uśmiecham się przez cały dzień! Co więcej, zrozumiałam, że nie ma granic i ograniczeń, one są tylko w naszej głowie.  Jeśli czegoś bardzo pragniemy i uwierzymy sami w siebie, to możemy więcej, niż nam się wydaje. Sukces to tylko kwestia czasu! Pisząc sukces mam na myśli spełnianie marzeń. Bo one są po to, żeby je spełniać!